Başkan Obama’nın Perşembe günkü basın toplantısı pek çok haber içeriyordu ve televizyon kanallarının haber merkezleri doğal olarak IRS, Bingazi ve Associated Press skandalı hakkındaki ifadelerin tümüne yayınlarında yer verdiler.

Tek bir sinir bozucu sorun vardı: Adamın biri daha konuşup duruyordu, üstelik söyledikleri İngilizce bile değildi.

O adam Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’dan başkası değildi. Erdoğan, dünyanın başka bir köşesinde oldukça önemli biri ve Orta Doğu politikası ile Suriye

AKP iktidarı, güvenlik, atık korunumu ve şişmeye müsait enerji pazarı gibi meseleleri cevaplandırmaksızın nükleer enerjide ısrar etmeyi sürdürüyor. Tüm bu somut kaygılar, nükleer enerjiye ilişkin toplumsal-ekonomik tartışmaları bile geri planda bırakıyor.

1986’daki Çernobil Felaketi’nden sonra, kamuoyunun radyasyonla ilgili endişelerini gidermek için basın mensuplarıyla bir araya gelen dönemin Sanayi ve Ticaret Bakanı Cahit Aral, “Dininize, imanınıza inandığınız gibi biliniz ki, Türkiye’de kesinlikle böyle bir tehlike mevcut değildir” açıklamasını yapıyordu. Çok uzak değil, 2012’deki Okul Sütü

Sophie Scholl’un üyesi olduğu White Rose (Beyaz Gül), 1942 yılında bazı Münih Üniversitesi öğrencileri ve birkaç felsefe profesörü tarafından kurulmuş şiddete başvurmayan bir Alman direniş topluluğuydu. Topluluk, hazırladığı Nazi karşıtı bildiriler ve şehrin çeşitli yerlerine yaptıkları graffitiler ile Hitler diktatörlüğüne karşı herkesi uyandırmaya ve harekete geçirmeye çalışıyordu.

Sophie Scholl ve topluluğun kurucularından ağabeyi Hans Scholl ile Christoph Probst 18 Şubat 1943 tarihinde üniversite içerisinde bildiri dağıttıklarının ihbar edilmesi üzerine Gestapo tarafından yakalandılar ve 22 Şubat’ta vatana ihanetten suçlu

Polisin tırmandırdığı toplumsal şiddet olaylarının faturasını kitlelerin iletişim becerilerine kesen İçişleri Bakanlığı arabulucu yöntemini denemeye hazırlanıyor. Polis, sahip olduğu şiddet tekelini sağlamlaştırmak için yeni yollar ararken arabulucuların varlığı anlamsızlaşıyor.

Emek Sineması’nın yıkılmasını protesto etmek için toplanan ve önemli bir kısmı sinema çevrelerine mensup kişilerin, su ve biber gazlarıyla karşılaşması pek çoklarını şaşırttı. Toplumsal muhalefet olaylarına, gösteri ve protestolara aşina olanların yaptığı ortak yorum, “Eskiden hangi eyleme sert müdahalede bulunulacağını, hangi eyleminse

Ergenekon ve Balyoz davaları TSK’ya duyulan güveni azaltsa da, şüpheli asker intiharları ve kışlada ölümler henüz vatandaşın gündeminde yeterince yer tutmuyor. Zorunlu askerliğin geçmişteki mağdurları ise TSK içi şiddeti normalleştirerek ihlalleri görünmez kılıyorlar.

Silivri’deki Ergenekon duruşması sırasındaki protestolara yapılan müdahale ve hala süren Balyoz Davası tartışmalarının gölgesinde, 9 Nisan’da Türk Silahlı Kuvvetleri’ne ilişkin bir araştırmanın sonuçları yayınlandı. Bilge Adamlar Stratejik Araştırmalar Merkezi’nin 5173 kişinin katılımıyla hazırladığı araştırma, ilgili örneklemin TSK’yı

Beş bine yakın Türk Hava Yolları (THY) çalışanı basın açıklaması yaptı. Şirket, içlerinden 305 çalışanını “yasadışı eyleme katılmak” suçundan (!) cezalandırdı.  İş mahkemeleri bilirkişi raporlarından hareketle 160’tan fazla davayı işçilerin işe iadesine hükmederek sonuçlandırdı. Davaların bir kısmı halen devam ediyor. THY sonuçlanan davaları temyize gönderiyor.

24. Toplu İş Görüşmeleri’nde THY maaş zammını, Türkiye Sivil Havacılık Sendikası (Hava-İş) ise işten çıkartılan 305 kişinin akıbetini görüşmek isteyince uyuşmazlık tutulmuştu.

10 yılda içerideki sorunları kendi doğruları çerçevesinde çözen iktidar, Erdoğan’ın barış anlayışını Türkiye’ye ve Orta Doğu’ya dayatmaya hazır.

60’ıncı Hükümet’in 2009’daki flaş transferi Ahmet Davutoğlu’nun Dışişleri Bakanlığı görevine gelmesiyle başlayan saldırgan dış politika dönemi, uzun süren bir Neo-Osmanlıcılık tartışmasını başlatmıştı. Pax Romana, yani “Roma Barışı” kavramına atıfta bulunan Pax Ottomana teriminin yeniden gündeme geldiği o günlerden beri küresel aktör ve bölgesel güç olma iddiasına sahip Türkiye, içerideki karışıklıkların bir şekilde çözümlenmesiyle bugün yeni bir döneme giriyor. 2009’da

R.Ç. iki harfe gizlenmiş içimizdeki/bizden bir hayat. Çoğumuz bu hayatı sadece iki harften ibaret belledik. Aslında bu durum yeni değil; böylesi hikâyeler hayatımıza akmaya devam ediyor. R.Ç. bir kişi değil, bu toplumun bir yansımasıdır. Yaşadığı acı son ile içimizdeki ikiyüzlülüğün, erkek egemen mentalitenin, devletin bütün varlığı ile ürettiği/öğrettiği ve sonrasında uygulamaya soktuğu militarizmin dışa vurumudur. R.Ç. devlet tarafından, bu toplum tarafından, ailesi tarafından kendisine verilen rolü kabul etmedi. O yüzden istenmeyen kişi ilan edildi. Yaşadığımız kentin sokağında ailesi, devlet ve de toplumun önemli bir kesiminin işbirliği ile öldürüldü.

28 Şubat günü, Papa 16. Benedikt’in beklenmedik bir şekilde görevi bırakacağını açıklamasının hemen ardından Katolik aleminde yeni Papa’nın kim olacağına dair meraklı bir bekleyiş başladı. Konklav öncesinde, ilk olarak Aziz Malachy’nin 12’nci yüzyılda kaleme aldığı kehanetler medyada geniş yer buldu. Bir diğer öne çıkan konu ise Papalık mevkiine aday olan ilk siyahi din adamı Ganalı Kardinal Peter Kodwo Appiah Turkson’dı. 64 yaşındaki Turkson, 2009 yılından beri Vatikan’ın barış ve adalet işlerini yürütüyor ve kamuoyunun, “Obama’nın ABD Başkanı seçilebildiği bir dönemde,

Bu ülkede yaşayan, ister destek versin isterse karşısında dursun, hemen hemen herkesin hemfikir olduğu bir konu var: “Yeni bir süreç yaşıyoruz.” Öcalan’ın İmralı’dan başlatmış olduğu barış ve müzakere süreci ile çeşitli görüşmeler ve yoğun tartışmalar devam etmektedir. Üzerinde en çok konuşulan konuların başında ise kullanılan dil gelmektedir; yeni dönem yeni bir dil ile devam etmelidir. Bu dil ötekileştirmeyen, kapsayıcı olan ve karşılıklı acıları gören bir yerden kurulmalıdır. Buna barış dili demek de mümkündür.

Savaş geride kalacaksa, özellikle de iktidarlar tarafından savaşı meşrulaştırmaya dönük kullanılan

Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi’nde 21 Mart’ta düzenlenmesi planlanan “Evrimi Anlamak” başlıklı panel, rektörlük tarafından “yer yok” denilerek iptal edildi.

Daha önce aldığı 215 bin TL’lik Audi marka makam aracıyla gündeme gelen Hasan İbicioğlu’nun rektörlüğünü yaptığı Isparta’daki Süleyman Demirel Üniversitesi’nde, 21 Mart’ta düzenlenmesi planlanan “Evrimi Anlamak” başlıklı panel, rektörlük tarafından “etkinliğin düzenlenebileceği boş yer yok” denilerek iptal edildi. Bilim ve Toplumcu Düşünce Kulübü tarafından düzenlenen panele,

18 Aralık 2012′de Göktürk-2 uydusunun fırlatma merasimi için ODTÜ yerleşkesindeki TÜBİTAK binasına gelen Başbakan Erdoğan ve bakanlarını protesto eden ODTÜ öğrencilerine saatler boyu biber gazı ve tazyikli suyla saldıran Ankara Emniyeti’ne bağlı çevik kuvvet birimleri, olayların tam 3 ay sonrasında aynı görüntülerin Hacettepe Üniversitesi’nde yaşanmasını sağladılar.

Hacettepe Üniversitesi Beytepe Kampüsü”nde sağ görüşlü öğrencilerin düzenlemek istediği etkinliğin protesto edilmesi üzerine, güvenlik tedbirlerini yetersiz bulan üniversite

TBMM İnsan Hakları Uludere Alt Komisyonu’nun hazırladığı rapor failleri göstermiyor. Uçaklar dışında sorumlu bulamayan komisyon, hakikat karşısında susmanın ne kadar yüce olduğunu yeniden ispat ediyor.

“Mustafa Muğlalı” ismi, genç basın okur-yazarlarının dikkatini 2004’te başlayan tartışmalar sırasında çekti. 1943’te sınırdan hayvan kaçakçılığı yaptığı iddia edilen 33 vatandaşın Van’ın Özalp ilçesinde kurşuna dizilerek infaz edildiği, “Muğlalı Olayı” veya “33 Kurşun Katliamı” adıyla anılan olayın faili, dönemin 3. Ordu komutanı Mustafa Muğlalı’nın 2000’li yıllarda

AKP’nin spin iktidarında “terörizm” vurgusu topluma verilen birincil mesaj olma özelliğini koruyor. PKK, Ergenekon ve KCK’den sonra, şimdiki “moda” terör odağı DHKP-C.

19 Aralık Katliamı’nı, yani 2000 yılında 20 cezaevine yapılan eşzamanlı saldırıyı “Tufan Operasyonu” olarak değil de, “Hayata Dönüş Operasyonu” adıyla kamuoyuna sunarak 31 ölümün hiç değilse epistemik meşruiyetini sağlamaya çalışan mantık, AKP iktidarının 10 yılına da damgasını vurdu. “Her kürtaj bir Uludere’dir” diyerek kürtajı Roboski Katliamı üzerinden tartıştıran, “Vicdani ret

İsrail, işgal bölgelerinde ve kendi topraklarında uyguladığı ayrımcı politikalara, bu hafta bir yenisini ekledi. Yeni uygulamaya göre, çalışmak için günübirlik olarak işgal altındaki Batı Şeria’dan İsrail’e seyahat edecek Filistinliler, bundan sonra İsrail vatandaşlarının bindikleri otobüsleri kullanamayacaklar. Haaretz Gazetesi‘nde yer alan haberler uygulamanın, işgal bölgelerinde yaşayan İsrailli yerleşimcilerin, toplu taşıma araçlarında Filistinlilerin varlığından rahatsız olmaları yüzünden yürürlüğe konulduğunu işaret ediyor. Haber, gelen şikayetler üzerine, toplu taşıma

2007 ile 2009 yılları arasında yaşanan çatışmalarda Pakistan’ın Svat Vadisi’nde gücü ele geçiren Taliban’ın baskısı ile bölgede televizyon, müzik ve kız çocuklarının eğitimi yasaklanmıştı. BBC Urdu’nun Pakistan muhabiri bu bölgede yaşayanların günlük yaşamlarının bu süreçte nasıl etkilendiğini gündeme getirmek için yaşadıklarını bir günlükte kaleme alacak gönüllü bir kadın öğretmen arıyordu. Ölüm korkusu ile hiç kimsenin cesaret edemediği bu çağrıya 12 yaşındaki bir kız öğrenci Malala Yusufzay gönüllü olmuştu.